Author name: Surya Narayana

కనరారా….అమ్మని…
ఈ జగమేలు జననిని…
వేడుకొన రారా…. దుర్గని…
కరుణించమని అవనిని…
ముచ్చట కొలుపు ముగురమ్మల మూలపుటమ్మని…

రవిబింబమే నీ నుదుట తిలకమై…
కరుణించు నీ చూపులే శుభయోగమై….
తెలవారనీ శంకరా…ప్రతి ఉదయము…..

ధవళ వర్ణమున మెరయు దాక్షాయణి పతీ…
మోకరిల్లు ఈ జగతి నిను గనిన గిరిజాపతీ….
ఎపుడు కలగనని రూపాన
కరుణిస్తివి…

ఎప్పుడనగ వచ్చాడో…. కరుణించగ శంకరుడు కైలాసము నుండి….
మనమిక్కడుండి పోకుంటిమి తన గుడి వైపుకు సుమండి….
చిరునవ్వుతో పలకరించు సాంబ శివుని గాంచి….

కనరండి… కనరండి..కైలాస గిరి శివుని….
కరుణింతు నంటూ వేంచేసి యున్న శ్రీ ఉమాపతిని…
మరల రాదేమో…ఈ క్షణము హరుని మనసార కొలువగా….

ఏమిటో నీ లీల తెలియనైతిరా….
ఎందుకో నీ దయను పొందనైతినిరా…
పార్వతీ హృదయేశ…దయచూడుమయ్యా..
ఒకసారి నా మనవి వినిపించు

నిన్నని కాదు… నేడని కాదు….
ప్రతి దినము అద్భుతమైనయా శంకరా…నీ దర్శనం…
ఇపుడనికాదు… అపుడనికాదు…

నేడా? రేపా? ఎపుడయ్య శంకరా…
అపుడిపుడని అనకనే కరుణించుము శశిధరా..
ఎద గుడిలో నిన్నుంచి కొలిచేము కానరా…
ఒక క్షణమే చాలయ్యా.. దీవించగ శుభకరా..!!నేడా!!

ఏ క్షణములో కలిగిందో శంకరా…నీ పైన భక్తి నాకు….
ఆ క్షణము నుండే నీ మది సరసులో కావాలనుంది నేను తామరాకు…
ప్రతి ప్రభాత సమయాన వికసించు కమలమల్లే…

అమ్మవైనా నీవే…అయ్యవైనా నీవే…
మాకన్నియూ నేవేనయా అర్ధనారీశ్వరా…
మా సర్వమూ నీవెనయా పార్వతీ పరమేశ్వరా…!!అమ్మ!!